 |  |  |  |  |  |
Artykuł: Zarządzanie społeczną odpowiedzialnością w firmie - dostawcy.
Odpowiedzialność społeczna to konieczny element systemu zarządzania w przedsiębiorstwie, który wynika z nowej roli firmy w globalnej gospodarce. Skuteczna strategia rozwoju przedsiębiorstwa musi obejmować w równym stopniu wymiar ekonomiczny, ekologiczny i społeczny.
Na płaszczyźnie teoretycznej ta koncepcja była dyskutowana od dawna i znalazła swój wyraz m.in. w "Agendzie 21" opublikowanej po konferencji ONZ w 1992 roku i "Karcie Biznesu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju". Pozostałoby to zapewne na poziomie deklaracji, gdyby nie zmiany w świadomości społecznej konsumentów po obu stronach Atlantyku, które dały o sobie znać na początku lat dziewięćdziesiątych.
Doskonalenie metod mierzenia poziomu społecznej odpowiedzialności przyczyniło się do zainteresowania analityków giełdowych badających całościowy standing spółek giełdowych. Nowe kryteria oceny, poszerzone o wymiar ekologiczny i społeczny, ułatwiły zdobywanie świadomych inwestorów dla etycznych funduszy inwestycyjnych, które stały się ważnymi uczestnikami rynków finansowych.
Publikowanie ratingów zmobilizowało wiele firm na rynku amerykańskim do osiągania lepszych wyników w zakresie odpowiedzialności społecznej. Zaś powstanie przed dwoma laty Dow Jones Sustainability Group Index, w którym uczestniczy 220 korporacji z całego świata wzmogło konkurencję szczególnie w dziedzinie społecznego wymiaru działań tych korporacji na rzecz rozwoju zrównoważonego.
Można więc powiedzieć, że wzrost świadomości społecznej wymusił na firmach zmianę systemu zarządzania. Ta zmiana okazała się korzystna z punktu widzenia efektów ekonomicznych, co jeszcze bardziej przyczyniło się do utrwalenia przekonania, że budowanie strategii społecznej odpowiedzialności i dobre wyniki w tym zakresie to konieczność dla firm, które chcą przetrwać na rynku.
Strategia odpowiedzialności społecznej wobec partnerów biznesowych jest bardzo trudna do realizacji w polskich warunkach. W relacjach tych liczą się bowiem w najlepszym wypadku - na tym etapie świadomości liderów biznesu - jedynie kryteria przedmiotowe, takie jak jakość, cena, terminowość dostaw.
W ramach zainteresowania etyką biznesu mówi się w Polsce w tym zakresie co najwyżej o terminowości zapłaty, czytelnych i przestrzeganych zasadach wyboru dostawcy usług czy surowców i produktów, procedurach zawierania umów, przejrzystych zasadach tworzenia spółek zależnych (restrukturyzacja majątku). Te bowiem procedury są w Polsce obciążone wysoką korupcjogennością.
Strategia odpowiedzialności wobec partnerów biznesowych deklarowana przez wiele firm na świecie jest często nazywana zasadą PYMWYMI (put your money where your mouth is), co oznacza - generalnie mówiąc - utrzymywanie relacji biznesowych tylko z tymi dostawcami, którzy podzielają i wcielają w życie wartości wyznawane przez firmę zamawiającą.
Taką politykę deklaruje np. koncern RWE, ale zawęża wymagania wobec dostawców i partnetów biznesowych do kwestii odpowiedzialności ekologicznej, czyli przestrzegania podstawowych zasad ekorozwoju. Zgodnie z deklaracją, firma angażuje się tylko w takie przedsięwzięcia gospodarcze w innych krajach, które nie obniżają jakości środowiska przyrodniczego.
Natomiast szef BP Amoco informuje publicznie, że pomaga wszystkim swoim dostawcom w podniesieniu standardów związanych z ochroną środowiska. Z kolei Shell narzuca swoim dostawcom i partnerom przestrzeganie zasad polityki bezpieczeństwa pracy i deklaruje, że warunkiem wstępnym i jednocześnie koniecznym podpisania kontraktu jest nie tylko przestrzeganie tych zasad, ale także poddawanie się okresowym przeglądom na życzenie firmy Shell.
Generalną ideą tych zaleceń jest propagowanie przez firmę zasad odpowiedzialności społecznej - i ich ciągłe doskonalenie - wśród partnerów, dla których kontrakt z dużą, odpowiedzialną firmą jest gwarancją stabilnej egzystencji.
Mówi się też dużo o regułach uczciwej konkurencji pomiędzy równorzędnymi firmami, które przestrzegają zasad odpowiedzialności społecznej, tak by nie osłabiać wzajemnie swoich pozycji rynkowych (cross-markets). W przypadku koncernów ponadnarodowych, deklarujących odpowiedzialność społeczną, podkreśla się potrzebę wspierania lokalnych producentów, drobnych zakładów rzemieślniczych, czy np. zakładów zatrudniających osoby niepełnosprawne.
Podstawowym problemem jest jednak nieadekwatna do wymagań struktura organizacyjna w wielu firmach. Doświadczenia pokazują, że na poziomie zarządu można spotkać się z dużym zrozumieniem i chęcią podejmowania takich zadań, ale poważnym utrudnieniem jest brak możliwości delegowania odpowiedzialności za praktyczną realizację takiej strategii w ramach firmy.
Ciekawe jednak, że tam, gdzie udaje się wdrożyć przynajmniej niektóre elementy zarządzania społeczną odpowiedzialnością (np. wobec pracowników, albo dostawców), pozytywne efekty pojawiają się bardzo szybko.
| Dodaj komentarz: |
||||||
|
