Przykładem takiego projektu jest „Tak, pomagam” – wolontariat pracowniczy w Provident Polska. Z początku była to inicjatywa oddolna, z czasem przerodziła się w wielokrotnie nagradzany program. Pracownicy sami zgłaszają pomysły np. prace remontowe w domu dziecka, zajęcia plastyczne, nauka języka angielskiego, pomoc kobietom z domu samotnej matki w pisaniu CV, listów motywacyjnych itp., a rada programowa zatwierdza projekty. Matak pokreślała znaczenie relacji, które nawiązują się między pracownikami zaangażowanymi w wolontariat, które później są przenoszone na pracę.

Anna Woźniak z DHL zwracała uwagę, że strategia CSR powinna być związana nie tylko z działalnością firmy, ale także z życiem lokalnej społeczności, co buduje jeszcze bliższą relację z pracownikiem. Firmy nie chwalą się swoimi działaniami z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu w ogłoszeniach o pracy, lecz często podczas rozmów kwalifikacyjnych okazuje się, że kandydaci w dużej mierze właśnie ze względu na nie daną firmę cenią i chcieliby podjąć w niej pracę.

Mówiąc o wpływie CSR-u na zarządzanie zasobami ludzkimi nie można nie wspomnieć o działaniach, mających na celu wspieranie pracowników w łączeniu życia zawodowego z rodzinnym. Elastyczny czas pracy, tryb zadaniowy, telepraca, przedszkole w siedzibie firmy – istnieje wiele rozwiązań.

Problem w tym, że pracownicy często nie wiedzą i boją się zapytać, jakie opcje może im zaproponować ich firma – stwierdziła Agnieszka Szefler z Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Kadrami. Ważne, żeby polityka personalna firmy była znana każdemu pracownikowi.

Gdy pracodawcy mają trudności ze znalezieniem lub zatrzymaniem wykwalifikowanych pracowników, rodzi się potrzeba przeprowadzania audytu, jak pracodawca dba o swoich pracowników, żeby nie odeszli – konkluduje Anna Woźniak.

Następne „Rozmowy” odbędą się w grudniu.

Źródło: http://www.proto.pl/informacje/info?itemId=41020